ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் — வெறும் 200 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை — மனித இனம் பூமி முற்றிலும் அசைவில்லாதது என்றும், சூரியனும் மற்ற உலகமும் அதைச் சுற்றி வருவதாகவும் நம்பியது. பூமி-மையக் கோட்பாடு (Geocentric Theory) முழுமையாக ஆதிக்கம் செலுத்தியது. கலிலியோவும் கோப்பர்நிக்கஸும் இதை மறுத்தார்கள்; ஆனால் தேவாலயத்தால் கடுமையாக ஒடுக்கப்பட்டார்கள். கடந்த நூற்றாண்டில்தான் வானியல் மற்றும் பிரபஞ்சவியல் கருவிகளின் முன்னேற்றத்தால் பூமிக்கு இரண்டு வகை இயக்கங்கள் இருப்பது நிரூபிக்கப்பட்டது:
- தன்னகத்தைச் சுற்றும் சுழற்சி (Rotation)
- சூரியனைச் சுற்றும் சுற்றுப்பாதை (Revolution)
ஆனால் 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே புனித குர்ஆன் சூரத்துத் தாஹாவில் பூமியை «தொட்டில்» (مَهْدًا – மஹ்த்) என்று ஒப்பிட்டது:
சூரத் தாஹா, வசனம் 53 (quranenc.com மற்றும் பிற நம்பகமான மூலங்களிலிருந்து தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு): «உங்களுக்காகப் பூமியைத் தொட்டிலாக ஆக்கியவனும், அதில் உங்களுக்குப் பாதைகளை அமைத்தவனும், வானத்திலிருந்து மழையை இறக்கியவனும் அவனே; அதன் மூலம் நாம் பல்வேறு வகை தாவரங்களை ஜோடி ஜோடியாக வெளிப்படுத்தினோம்.»
இன்னும் சில தசாப்தங்களுக்கு முன்பு வரை குழந்தைகளுக்கான பாரம்பரியத் தொட்டில்கள் அரைவட்ட வடிவில் செய்யப்பட்டன — எப்போதும் ஆடிக்கொண்டே இருக்கும், ஒருபோதும் நிலைத்து நிற்காது. அந்த ஆட்டம் குழந்தையை குளிர்ச்சியாக்கியது; தொட்டிலின் ஒரு முனை முதல் மறுமுனை வரை கொண்டு சென்றது. அல்லாஹ் தஆலா «தொட்டில்» (மஹ்த்) என்ற சொல்லையே வேண்டுமென்றே தேர்ந்தெடுத்தார் — «பாய்», «விரிப்பு» அல்லது «கிண்ணம்» போன்ற சொற்களுக்கு பதிலாக — பூமி நிலைத்து நிற்கவில்லை, அது இயங்குகிறது என்பதை தெளிவாகக் காட்டுவதற்காக. பூமி உண்மையில் நிலைத்திருந்தால் குர்ஆன் அதை «கிண்ணம்», «தட்டு» அல்லது «தாம்பாளம்» போன்ற முற்றிலும் அசைவில்லாத பொருட்களுடன் ஒப்பிட முடியும்.
மறுமொழி இடவும்