Przez tysiące lat – aż do zaledwie 200 lat temu – ludzkość wierzyła, że Ziemia stoi całkowicie nieruchomo, a Słońce i cały wszechświat krążą wokół niej. Teoria geocentryczna panowała absolutnie. Galileusz i Kopernik próbowali ją obalić, lecz zostali brutalnie tłumieni przez Kościół. Dopiero w ubiegłym wieku postęp astronomii i narzędzi kosmologicznych udowodnił, że Ziemia ma dwa rodzaje ruchu:
- obrót wokół własnej osi
- obieg wokół Słońca
Jednak już 1400 lat temu Święty Koran w surze Tā-Hā porównał Ziemię do «kołyski» (مهد – mahd):
Sura Tā-Hā, werset 53 (polskie tłumaczenie z quranenc.com i innych uznanych źródeł): „Ten, który uczynił dla was ziemię kołyską, poprowadził na niej dla was drogi i spuścił z nieba wodę – dzięki niej wyprowadziliśmy pary różnych roślin.”
Jeszcze kilka dekad temu tradycyjne kołyski dla niemowląt robiono w kształcie półkola, aby nieustannie się bujały i nigdy nie stały w miejscu. To bujanie chłodziło dziecko i przenosiło je z jednego końca kołyski na drugi. Allah, Wyniosły, świadomie wybrał słowo «kołyska» (mahd) zamiast «dywan», «mata» czy «miska», by jasno pokazać, że Ziemia nie jest nieruchoma, lecz znajduje się w ruchu. Gdyby była naprawdę nieruchoma, Koran mógłby porównać ją do «miski», «talerza» lub «tacy» – przedmiotów całkowicie statycznych.
Tagi 1
Dodaj komentarz